Dziwny jest ten raj...;-)

I czym ja mogę teraz, po takim wpisie małżonka, zadziwić jako pełnoetatowa housewife? Nawet nie próbuję ;-) Dobrze, dobrze. Niech będą dwie strony medalu. Filozoficzno-melancholijna moja i życiowo-zabawna Jacka, któremu nie odpuszczę i co jakiś czas zmobilizuję Go do napisania kolejnego rozdziału. Co by pełny obraz tego naszego raju był ;-) 

A dziś tylko słów kilka o miejscu, które zazwyczaj daje mi najwięcej szczęścia, a tutaj jakoś nie bardzo… :/ I to nie tylko z racji boleśnie odczuwanego braku pozytywnie zakręconych pływaków, co ostali się w Namysłowie. Nijak się do bagażu nie zmieścili ;-)
Ten ichniejszy basen… :-( No lipa jednym słowem. Tak jakoś… mało estetycznie i brudno.. Wchodzisz do przebieralni z wszystkimi manelami  - buty, kurtki. Połowa spada ci na mokry szarobury beton i już na początek wk …. (tu wpisać właściwe słowo!). Idziesz potem z tym wszystkim na basen i wkładasz w takie ładniutkie półeczki, a pani ratowniczka ‘myjąc podłogę’ szlauchem pięknie ci to wszystko spryskuje, lejąc gdzie popadnie, łącznie z nami na torach. 

Ale żeby nie było – pływamy bez marudzenia, choć odruch wymiotny ledwo powstrzymywany przy nieopatrznym zachłyśnięciu się wodą! Na dno lepiej nie patrzeć, a że okulary już nawet nie udają, że służą do czego powinny to i problemu z tym nie ma. I ten ich lewostronny ruch… ech..

Takie tam smaczki :P Ale po kilkudziesięciu długościach endorfiny buzują i już nam wszystko jedno. I nic już nie dziwi. Ani brak suszarek, ani brak wieszaków i woreczków. Ani to, że w buciorach ładują się do środka pooglądać innych. Ani nawet to, że Kiwi z dziećmi na boso wychodzą z basenu na parking. A jest – bagatela – ok. 10 stopni. Taki to dziwny kraj ;-)

Dobrze, że te dzieci mają wszystko w ...
głębokim poważaniu ;-)

Takie zgrabne półeczki na basenie

Podłoga 'umyta', co nie poleciało na regał, to
wpadło do basenu ;-)

Ale jest dobrze :-)